Bardzo trudno jest mi krótko opowiedzieć o czym są „małe światy”.
Najprościej byłoby sparafrazować Oskara Wilde’a mówiąc coś w stylu: Nigdy nie czytam książek, które napisałem, żeby nie nabyć uprzedzeń, jednak spróbuję odpowiedzieć w sposób prosty oraz nieco bardziej złożony.

Odpowiedź prosta.

„małe światy” to 140 krótkich tekstów filozoficzno-psychologicznej prozy poetyckiej odnoszących się do najważniejszych elementów ludzkiej psychiki oraz motywów przewijających się przez życie każdego człowieka. Wychodzę od zwykłych historii do dużych pytań i od wielkich kwestii do ich odbicia w codziennych wydarzeniach. Piszę z różnych perspektyw, zmieniam narracje, metaforyzuję, parafrazuję, polemizuję. Książka ma wzruszać, poruszać oraz inspirować do namysłu nad nad sobą i otaczającym nas światem.
Sekwencja fragmentów i ich podział na 8+2 bloki ma znaczenie.

Odpowiedź trochę bardziej złożona.

„małe światy” są słownym odciskiem świata i ludzkiej psychiki prowadzącym do powstania atlasu wewnętrznych wyobrażeń; każdy fragment nie jest „słownikowym” opisem jednego ze stu czterdziestu tematów lecz zawiera/ukrywa i ma za zadanie zwrotnie katalizować zwielokrotnione obrazy, których zmontowana sekwencja „dobrego sąsiedztwa” tworzy mozaikę połączeń i analogii. Georges Didi-Huberman nazwał atlas „radosną wiedzą podszytą niepokojem” – jednak w „małych światach” niepokój się pogłębił, a wiedza jest bardziej melancholijna niż radosna.

Na okładce książki widzicie ryby „pływające” na ścianie i drzwiach domu, można sobie wyobrazić, że wypadku zdjęcia zrobionego w innym momencie układ ryb w tym „morzu” byłby inny
podobnie każdy_a czytelnik_czka może ułożyć fragmenty w swój indywidualny atlas wyobrażeń.

Od zawsze interesowała mnie relacja między słowem i obrazem. Zajmuje się nią właściwie we wszystkich moich książkach, choć jej najpełniejszy wyraz zawarłem w formie i treści dramatu Episteme. Oczywiście obraz ujęty w słowa jest wy-obrazowaniem, jedynie projekcją – nie istnieją „obiektywne”, są jedynie kulturowe i indywidualne przełożenia między tymi światami.

W literaturze najważniejsza wydaje mi się jej potencjalność do tworzenia zwielokrotnionych obrazów w umyśle czytelnika_czki. Takie było jedno z ważnych źródeł powstania „małych światów”. Początkowo, aby wzmocnić ten proces, do każdego fragmentu chciałem dodać pozornie nieoczywiste zdjęcie (podobny pomysł do niezrealizowanej wersji atlasu Mnemosyne Aby Warburga), jednak ostatecznie wycofałem się z tego pomysłu i w książce zdjęcia symbolicznie ilustrują jedynie bloki tekstów.

Innym źródłem tej książki były moje wieloletnie, wyrażane w kolejnych książkach refleksje na temat ludzkiej psychiki, teorii poznania, sztuki oraz możliwościach i ograniczeniach psychoterapii.
Myślę, że ta książka jest, jak wszystkie inne, pewnym interfejsem – pod spodem pływają różnokolorowe ryby, z których każda jest małym/wielkim światem.